از نقطه نظرات اپيکور
اپيکور فيلسوف يوناني (270-343 قبل از ميلاد)

اپيکور (Epicurus) منسوب به يکي از خانواده هاي فقير يونان مي باشد که پس از چندي به کسب زندگي متوسط و مناسبي توفيق يافت. او که نماينده طبقات مرفه و پيشرو آن دوره بوده است بيش از ديگران مادي و منطقي فکر مي کرد. ازجمله اعتقادات او مي توان به اين مورد اشاره کرد :

"هيچ چيز از عدم بوجود نمي آيد؛ به عبارت ديگر همه از هم ناشي شده اند، بدون اينکه به هيچ مبدا يا مبادي احتياج داشته باشند ... غير از طبيعت هيچ چيز ديگري نيست که بتواند در آن نفوذ کند يا باعث تغيير گردد."
اپيکور منشاء بدبختي مردم را وحشت از خدايان و بيم از مرگ مي دانست و مي گفت مردم به جاي آنکه به ياري علم فيزيک روي آورند و طبيعت واقعي اشيا را کشف کنند، مي کوشند تا به ياري روحانيون و از راه نذر و دعا زندگي بهتري براي خود تامين کنند، غافل از آنکه خدايان کوچک ترين مداخله در کار مردم ندارند.

او معتقد بود اگر ظهور حوادث ناگوار، نظير رعد و برق و طوفان، ناشي از اراده و غضب خدايان بود، هيچگاه صاعقه معابد و مجسمه هاي پارسيان و حرم هاي خدايان را با خاک يکسان نمي کرد، بلکه فقط گنهکاران را کيفر مي داد. پس بهتر آن است که براي توضيح و تعليل جهان دستخوش وهم و خيال نشويم بلکه به عالم طبيعت رجوع کنيم و ماهيت اشياء را آنچنان که هست در يابيم.

او معتقد بود که هيچ چيز از عدم بوجود نمي آيد و هیچ چیز هم به عدم نمی پیوندد. اگر ممکن بود هر چیزی از عدم بوجود آید، هیچ چیز به دانه و تخم محتاج نبود و ممکن بود از دریا انسان و از درخت مرغ بوجود آید. وی به این باور بود که عناصر تشکیل دهنده هر شی پس از انهدام باز به هستی خود ادامه می دهند و نیست و نابود نمی شوند.